|
April 2011: Bruthé (eigen theatertekst)
Coach Luc Vierendeels
Ontwerp & leiding: Liesbeth Rutten & Inga Gijbels
Er zijn 7 appartementen.
Bewoond.
Door wie?
Te bekijken.
Ze passen er niet in.
Willen ze weg?
Dat doet er niet toe.
Niet echt.
Het wordt wat anders.
Een stad die Brussel kon zijn,
Bewoners die Vlamingen kunnen zijn,
En vreemdelingen die zouden infiltreren.
|
|
|
 |
October 2010: De liefde van de nachtegaal (tekst: Timberlake Wertenbaker)
Regie Luc Vierendeels
De liefde van de nachtegaal, een mooie, boeiende tekst is een versie van de Filomela mythe, zoekend naar de essentie van mythe en liefde door het aksentueren van het stellen van vragen. Deze prachtig geschreven tekst lijkt het hoogtepunt van Wertenbaker's eigen vraagstelling naar de nuancering en condities van het leven.
Het hoe en waarom van het taalgebruik, het vellen van morele oordelen en het menszijn, dit alles is voor haar onlosmakelijk verbonden.
Haar oproepen tot metaforisch inzicht en moreel herwaarderen maken haar tot een van de meest belovende toneelauteurs van de toekomst.
|
December 2009: Lady Windemere's fan ( tekst Oscar Wilde)
Regie Peter Vercauteren
Oscar Wilde brengt in een bittere satire de dubbele en driedubbele bodems in het spel tussen mannen en vrouwen naar de oppervlakte. Alle personages nemen deel aan dit spel om de schijn hoog te houden, maar tegen welke prijs?
"Moet dan, omdat de man slecht is, de vrouw ook slecht zijn?" vraagt het hoofdpersonage zich af. Het antwoord ligt bij de "goede" vrouw, zij heeft de sleutel in handen om het stuk tot een goed of slecht einde te brengen?
|
|
|
|
11 Juli 2009: Apestaart @ (Straattheater)
Experiment in samenwerking met de groep Gibus
tijdens de Vlaamse feestdag in de binnenstad van Brussel.
|
Oktober 2008: Party Time ( tekst Harold Pinter)
Regie Erik Baerts
In 'Party Time', 'De Nieuwe Wereldorde' en 'Bergtaal' (1988-91) worden we geconfronteerd met machtsdreiging, politieke... en andere...
Pinters' dialogen dragen de kenmerken van alledaags taalgebruik en van het sociale milieu waartoe zijn personages behoren, maar dreiging is altijd het belangrijkste motief in zijn werk.
De handeling speelt zich ook nu weer af in een gesloten ruimte en de situatie lijkt aanvankelijk heel normaal. Door het binnendringen van een buitenstaander en door onverklaarbare vijandigheden vanuit de buitenwereld, ontstaat er een geheimzinnige interactie en spanning. Tegenstrijdige beweringen, oncontroleerbare uitspraken, donkere zinspelingen en veelzeggende insinuaties roepen vragen op die niet te beantwoorden zijn. Niets is te verifië²¥n en dit leidt tot een effect van raadselachtige onwezenlijkheid die de toeschouwer achterlaat in ('Pinteriaanse') onzekerheid.
=> Proclamatie provinciaal toneeltornooi Brabant Brussel : 1ste afdeling
|
|
| |
Oktober 2007: Egmond goes Wonderland
regie Jan Fonteyn
Een vrouw, genaamd Alice, blikt terug naar de tijd en de handelingen die haar brachten Waar ze nu zit. De cel. Hoe is het zover gekomen? En vooral waarom? Of beter. Wat had ze dan beter moeten doen? Wie is de speelbal? Zij of Het lot zelf? Zijn er dan toch van die aartsengelen, die ons een duwke geven in de foute weg? Een verhaal over liefde voor het leven. Een verhaal over het toeval. Maar ja, Toeval bestaat niet. Enkel omstandigheid. Maar één ding is zeker, eenieder onder ons is SPECIAAL. Ja, Gij en Ik, Wij zijn speciaal. Een verhaal, dat ieders verhaal zou kunnen zijn.
|
Maart 2007: "Wit" Begeleide parcourswandeling
regie Marc Bultereys
Geanimeerde wandeling met theater en beeldententoonstelling naar aanleiding van de 500ste verjaardag van onze rederijkerskamer.
Het evenement greep terug naar een festiviteit die plaatsvond in de winter van 1511.
Op tientallen plekken in de stad hadden de Brusselaars toen taferelen gemaakt met een kritische en ironische ondertoon
|
| Mei 2006: Wat is er van de zomer overgebleven?
regie Javier López
Een creatieve deconstructie van "L'été” (Albert Camus),aangevuld met bewerkingen van fragmenten uit het oeuvre van Nothomb, Saramago, Camus en Dario Fo
Mei 2005: De Caraïbische Zee van René Verheezen
regie Erik Baerts
Drie vrouwen, drie levens, gestrand binnen de muren van een ziekenhuiskamer. Wacht het einde hier in deze witte hel?... Of wacht er een paradijselijk geluk op de witte stranden van de Caribische Zee?
Juli 2004: Zomersproeten
regie Evi Aerts
Luchtig zomerspel van scènes, gebracht in de beperkte ruimte van een café
Mei 2004: Kanaalzwemmen
regie Luc Vierendeels
Compilatie van bestaande en uit improvisatie ontstane scènes rond het fenomeen zappen op televisie.
Mei-November 2003: "tAnker" - coproductie met KanArt,
regie Guy Desimpele & Marc Bultereys
Totaalspektakel met woord, muziek, zang, dans, acrobatie
|
|
